W 793 roku wikingowie splądrowali klasztor na Lindisfarne. Zachwiało to ponownie pozycją Etelreda, gdyż utracił poparcie duchowieństwa. Wychowanek biskupa Egberta, Alkuin, stwierdził wówczas, iż zniszczenie serca nortumbryjskiego kościoła stanowiło karę za grzechy króla i jego dworzan.
Etelred nie był w stanie odbudować w pełni swojej potęgi, mimo wsparcia tak potężnych sojuszników jak bretwald Offa z Mercji (jego teść) czy też Karol Wielki, z którym utrzymywał stosunki dyplomatyczne i wymianę podarunków. W 796 roku zawiązał się spisek szlachty nortumbryjskiej, na którego czele stanęli Ealdred i Wada. Celem spiskowców było zorganizowanie zamachu na króla. Etelred zginął 18 kwietnia 796 rokuKronika anglosaska, A.D. 796Symeon, A.D. 796. Po jego śmierci zapanowało zamieszanie w kwestii sukcesji, z którego skorzystał ealdorman Osbald, zostając kolejnym królem Nortumbrii.
Przypisy
Bibliografia Prosopography of Anglo-Saxon England: Æthelred
Anglo-Saxon Chronicle dostępna w bibliotece cyfrowej
Kategoria:Władcy Nortumbrii Kategoria:Zmarli w 796 Kategoria:Urodzeni w VIII wieku