Po zastygnięciu metalu odlew okazał się dobrze wykonany i wymagał w zasadzie jedynie pracochłonnego oczyszczania i wykańczania szczegółów (uważano, że statua z powodu znacznych rozmiarów i silnie wyciągniętych rąk jest niemożliwa do odlania w takiej formie); według relacji Celliniego częściowego przemodelowania wymagały jedynie trzy palce prawej nogi, na której opiera się postać. W rzeczywistości cała prawa stopa i znaczna część goleni wymagały usunięcia i zastąpieniaIl restauro del Perseo, w związku z czym operacje nazywane przez rzeźbiarza czyszczeniem, choć ich zakres był znacznie szerszy, przedłużyły się i trwały od grudnia 1549 r. do kwietnia 1554 r., czyli do miesiąca, w którym posąg został zaprezentowany na placu. Badanie zawartości cyny w stopie, z którego wykonano Perseusza nie pozwoliło na potwierdzenie relacji Celliniego; udało się natomiast stwierdzić, że zawartość cyny w stopie jest najwyższa w głowie Meduzy, zaś najniższa w korpusie Perseusza.
Perseusz jako symbol Posąg Perseusza jest doskonale znany w historii sztuki, także dzięki relacji na temat jego odlewania sporządzonej przez Benvenuto Celliniego (Vita di Benvenuto di Maestro Giovanni Cellini fiorentino, scritta, per lui medesimo, in Firenze).