Ľubietová (węg. Libetbanya, niem. Libethen) – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Bańska Bystrzyca. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1379.
Położenie Leży na pograniczu Kotliny Zwoleńskiej i Rudaw Weporskich, ok. 20 km na wschód od Bańskiej Bystrzycy. Zabudowania znajdują się w rozszerzeniu górnej części Doliny Lubietowskiej, w większości rozłożone po obu stronach potoku Hutná. Historia
Powstała jako osada górnicza w XIII-XIV w. Po raz pierwszy wspominana w roku 1379, kiedy była podniesiona do rangi wolnego królewskiego miasta górniczego. Należała do związku siedmiu środkowosłowackich wolnych miast górniczych. W wiekach XIV-XV wydobywano tu złoto. Od XVI w. wydobywano tu rudy żelaza. W XIX w. stała się ośrodkiem wydobycia rud miedzi oraz rud niklowo-kobaltowych. Centrum dawnej działalności górniczej znajduje się w rejonie zwanym Podlipa, w górnej części wsi. Do dziś istnieją tam wielkie hałdy skały płonnej oraz opuszczone sztolnie. W tym rejonie został odnaleziony i opisany w 1823 r. rzadki minerał libethenit, nazwany tak od niemieckiej nazwy wsi.