Do ***, ros. К *** – wiersz autorstwa Aleksandra Puszkina poświęcony Annie Pietrownie Kern. Powstał w 1825 roku, po raz pierwszy wydany w czasopiśmie "Siewiernyje Cwiety" w 1827 roku.
Treść Podmiot liryczny wspomina cudowną chwilę, gdy spotkał adresatkę wiersza. Porównał ją z ulotnym widmem i pięknym geniuszem. Długo po tym wydarzeniu tęsknił, wspominał jej głos i rysy. Mijały lata i marzenia rozwiały się. Zapomniał zarówno głosu, jak i wyglądu adresatki. Podmiot opisuje kolejne etapy swego życia: niewolę, której towarzyszyła pustka, brak natchnienia, wiary i miłości; gdy znów przed nim pojawiła się ulotna ona, nastąpiło przebudzenie z apatii.
Analiza Konstrukcja wiersza opiera się na formie wspomnienia. W sześciu strofach zawarte zostały losy podmiotu od pierwszego spotkania z adresatką do drugiego. Treść utworu bazuje na kontrastach: czas przeszły – czas teraźniejszy, ulotność piękna – stałość dnia powszedniego, natchnienie – przygnębienie.
Interpretacja Wiersz Do *** wywołuje spory odnośnie do interpretacji. Część badaczy uważa, że jest to utwór autobiograficzny i odzwierciedla wydarzenia z życia Puszkina. Część dopatruje się w nim szerszego kontekstu.