Był entuzjastycznym propagatorem gry solowej na kontrabasie, występował na koncertach symfonicznych w Niemczech i prawie we wszystkich większych miastach Polski. Wielokrotnie brał także udział w koncertach przeznaczonych na cele dobroczynne, na przykład w sanatoriach dla chorych. Recenzenci podkreślali jego wirtuozowską technikę, śpiewny ton i wielką kulturę wykonania.

Adam Bronisław Ciechański posiadał dwa kontrabasy, które pieszczotliwie nazywał „tenorino” i „baryton”, a z którymi niemalże nigdy się nie rozstawał. Obydwa instrumenty zachowały się i nadal są w znakomitym stanie.

Za całokształt działalności oraz zasługi dla polskiej kultury muzycznej otrzymał liczne nagrody. m.in. Nagrodę Muzyczną Województwa Poznańskiego (1948), Dyplom Uznania Ministra Kultury i Sztuki (1950).

Od 21 września 1921 był mężem Marianny z Winiewiczów (1893–1975), z którą miał czworo dzieci: Adama Bogumiła (1922–1940), studenta Konserwatorium w Poznaniu, który zginął w Auschwitz, Annę Bognę (1925–2008), skrzypaczkę, Aleksandra Bronisława (1927–2012), wiolonczelistę i Alfreda Bohdana (1929–1990), waltornistę, koncertmistrza Filharmonii Poznańskiej.