W 1855 roku Markow-Winogradzki otrzymał posadę na dworze księcia Dołgorukowa w Petersburgu. Aby utrzymać się z niskiej pensji, Anna Pietrowna zajęła się tłumaczeniami. W 1865 roku Aleksandr Wasiljewicz przeszedł na emeryturę i małżeństwo opuściło Petersburg. Bieda zmusiła Annę Pietrownę do sprzedawania pamiątek, m.in. listów Puszkina po pięć rubli za sztukę. W 1879 roku zmarł na raka żołądka Markow-Winogradzki, Anna Pietrowna zmarła cztery miesiące po nim. Została pochowana obok kamiennej cerkwi w Prutni (6 km od Torżka), jednak dokładna lokalizacja grobu nie jest znana. Na cmentarzu w Prutni znajduje się symboliczna mogiła, a na miejscu zniszczonej cerkwi – pomnik z napisem w języku łotewskim.
Bibliografia Латушкин Н., Скандальная жизнь и трагедия Анны Керн (короткая версия). Взгляд на общеизвестное. Рогоза В., Какую судьбу выбрала себе Анна Петровна Керн? Или ..."чудное мгновенье" заканчивается быстро, ШколаЖизни.ру.
Kategoria:Rosyjscy pisarze XIX wieku Kategoria:Szlachta Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1800 Kategoria:Zmarli w 1879 Kategoria:Ludzie urodzeni w Orle