Wij (ros. Вий) – niemy film rosyjski w reżyserii Władysława Starewicza z 1916 roku na podstawie opowiadania Nikołaja Gogola o tej samej nazwie. Był drugą rosyjską ekranizacją dzieła Gogola. Reżyserem pierwszej – z 1909 roku – był Wasilij Gonczarow. Żaden z filmów nie zachował się.
Historia filmu Film Wij, wyreżyserowany przez Władysława Starewicza, został zrealizowany w moskiewskiej wytwórni Handlowy Dom „A. Chanżonkow i К°” (АО „А. Ханжонков и К”). Reżyser był również twórcą scenariusza, scenografii, a zarazem autorem zdjęć.
Premiera odbyła się w 1919 roku. Film zaginął, nieznana jest jego długość.
Fabuła Podstawą do nakręcenia filmu było dzieło Nikołaja Gogola Wij. Choma Brut, student teologii, przyczynia się do śmierci panienki. Przed śmiercią dziewczyna nakazuje, aby sprawca przez trzy noce odprawiał w cerkwi nabożeństwo pogrzebowe przy trumnie. Okazuje się, że zmarła dziewczyna jest czarownicą. W nocy powstaje z martwych i nasyła na studenta nieczystą siłę. Ma zamiar zgubić "mordercę". Choma odprawia należne w tych okolicznościach modlitwy. Wzmacnia ich siłę poświęconymi przedmiotami, związanymi z kultem religijnym (krzyż, kreda, świece, modlitewnik). Udaje mu się przeżyć dwie noce. Trzeciej nocy wiedźma wzywa demona – Wija, który ma moc "zobaczenia" ukrywającego się za nakreślonym kredą kręgiem studenta.