Stanisław Dąbrowski (ur. 10 kwietnia 1907, zm. 15 sierpnia 1992) – filolog polski, wykładowca i nauczyciel akademicki, związany z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Opolu.
Życiorys Pochodził z Mazowsza. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie uzyskał tytuł magistraS. Dąbrowski, Działalność Wydziału Filologiczno-Historycznego, [w:] „XX-lecie WSP w Opolu 1950–1970. Księga pamiątkowa”, pod red. H. Borka i J. Jakubowskiego, Wrocław-Opole 1970, s. 36–111.. Przed wybuchem II wojny światowej pracował jako nauczyciel m.in. w Gimnazjum im. Piotra Skargi w Pułtusku. Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku został ciężko ranny w czasie walk z Niemcami pod Modlinem. Po wyzdrowieniu wrócił do Pułtuska, gdzie nauczał w tajnych kompletach, angażując się jednocześnie w działalność konspiracyjną jako oficer Armii Krajowej. Po zakończeniu wojny w 1945 roku z żoną Klarą (także polonistką) zamieszkał na Ziemiach Odzyskanych. Zorganizował Liceum Ogólnokształcące w Miliczu oraz przez 5 lat tam pracował. W 1950 roku przeniósł się do Wrocławia, obejmując tam posadę wizytatora szkół średnich w kuratoriumS. Nicieja, Alma Mater Opoliensis. Ludzie, a fakty, wydarzenia, Opole 2004, s. 29..