Roślinność wydm ma charakter typowy dla ogólnopolskiej roślinności wydm śródlądowych. Roślinność kserotermiczna porasta zwykle południowe zbocza dolin jeziornych i rzecznych. Niektóre gatunki (trzmielina brodawkowata czy głóg jednoszyjkowy) są rzadsze niż w podobnych zbiorowiskach reszty Polski, gdyż są tu an skraju zasięgu występowania.
Roślinność jezior ma charakter od oligotroficznego (zubożałe florystycznie w porównaniu do Pomorza postacie jezior lobeliowych) i dystroficznego po najczęstsze jeziora eutroficzne. Z brzegami jezior i rzek związane są zbiorowiska szuwarowe, łopuszyny itp.
Południowa i zachodnia granica krainy jest jednocześnie granicą działów bałtyckiego i północnego, co wiąże się ze zbieganiem się granic zasięgu gatunków o charakterze atlantyckim (buk zwyczajny) z jednej, a borealnym (np. grążel drobny, szczwoligorz tatarski, turzyca torfowa, wierzba lapońska, turzyca życicowa, turzyca luźnokwiatowa, przytulia trójdzielna, ostrożeń łąkowy) z drugiej strony, mimo że niektóre z gatunków północnych mają zasięg szerszy (sięgający Pomorza lub wyspowo w górach) lub węższy (częstsze na