Od początku lat dziewięćdziesiątych zajmował się ochroną i monitoringiem środowiska. Był współtwórcą i współkoordynatorem w latach 1998-2002 grantu europejskiego Fertilia, dotyczącego badania translokacji metali ciężkich z gleby do roślin. Pasjonował się też historią powstawania pojęć i teorii naukowych (chemii i fizyki) oraz osobowością ich twórców.
Wypromował 14 doktorów.
W roku 1993 razem z żoną Marią założył Towarzystwo Chemii i Inżynierii Ekologicznej, którego był wieloletnim prezesem. Towarzystwo to jest wydawcą wiele książek, czterech czasopism i organizatorem międzynarodowej konferencji ekologicznej ECOpole.
Był twórcą i pierwszym redaktorem naczelnym 4 czasopism naukowych (trzy z nich są na liście Filadelfijskiej, a jedno Ecological Chemistry and Engineering S ma IF(2018) = 1,467) oraz konferencji ECOpole. Wygłaszali na niej referaty wybitni naukowcy z całego świata, w tym trzej nobliści: prof. Paul Crutzen (2011), prof. Gerhard Ertl (2014), Sir Harold Kroto (2017).
Jego dorobek naukowy liczy blisko 170 artykułów, 10 patentów oraz kilka książek naukowych. Do najważniejszych z nich należy książka pt.