Po II wojnie światowej organizował polską służbę zdrowia we Wrocławiu. Był też przewodniczącym Komitetu Miejskiego PPS i zastępcą przewodniczącego Komitetu Wojewódzkiego tej partii. W 1948 był aresztowany na 2 miesiące, zwolniony z braku dowodów, a następnie został lekarzem w Brzegu Dolnym. W 1957 został zrehabilitowany i przyjęty do PZPR. W tym samym roku został kierownikiem Wydziału Zdrowia Powiatowej Rady Narodowej w Wołowie. W 1963 z uwagi na stan zdrowia przeszedł w wieku 76 lat na rentę dla zasłużonych.
Posiadał odznaczenia: Krzyż Niepodległości (1932), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1966), dwukrotnie Srebrny Krzyż Zasługi (1937 i 1946), Medal Zwycięstwa i Wolności 1945.
Został pochowany Alei Zasłużonych na cmentarzu we Wrocławiu – Osobowicach.
Przypisy
Bibliografia J.J. Milewski, Działalność Mieczysława Czarneckiego w okresie międzywojennym, "Studia Łomżyńskie" t. 3, 1991, s. 119-128. Dr Mieczysław Czarnecki lekarz – społecznik Sejm II Kadencji Fotografia 1936