Stwarzając dogodne warunki materialne dla nich, sprowadził nowych pracowników z Ukrainy, głównie z Odessy, którzy posiadali ogromny dorobek naukowy, jednak ze względu na ogromny kryzys, w jakim znajdowało się ich państwo, utracili pracę. W 1991 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1991 roku profesora zwyczajnego.
Po ustąpieniu z funkcji dziekańskiej w 1996 roku został kierownikiem Katedry Inżynierii Procesowej UO, którą kierował do 2005 roku. Należał do jednych z głównych twórców Wydziału Przyrodniczo-Technicznego UO, który powołano do życia w 1996 roku po podziale Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii. W latach 1999–2005 był jednocześnie dyrektorem Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia” w Kędzierzynie-Koźlu. W latach 2005–2012 był dziekanem Wydziału Techniczno-Przyrodniczego UO. Ponadto przez pewien czas wykładał na Wydziale Mechanicznym Politechniki OpolskiejS. Nicieja, op. cit., s. 180..