W roku 2014 wziął udział w dziesięciu wyścigach. Nawiązał współpracę z fińskim teamem Koiranen GP. Podczas gdy jego zespołowy partner, Holender Nyck de Vries, walczył o tytuł mistrzowski, Nowozelandczyk nie zdobywał punkty. Przełom nastąpił na torze Nürburgring, gdzie dojechał na ósmej i piątej lokacie. Na Hungaroringu w pierwszym starcie był dziesiąty, natomiast drugiego nie ukończył. W ostatnich dwóch rundach zastąpił go Chińczyk Hongli Ye. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 18. miejscu. Wystartował także z „dziką kartą” w Formule Renault 2.0 Alps na torze Imola. Reprezentując ekipę China BRT by JCS, w pierwszym starcie nie dojechał do mety, natomiast w drugim był trzydziesty.
Formuła 3 W sezonie 2013 zadebiutował w Europejskiej Formule 3. Zaliczył udział w dwóch rundach – w pierwszej reprezentował Eurointernational (na Norisringu), natomiast w drugiej Carlina (na Hockenheimringu). Najwyższą pozycją, jaką zajął, było dwukrotnie jedenaste miejsce.
W 2014 roku wziął udział w dwóch ostatnich rundach sezonu – na Imoli i Hockenheimringu. Reprezentując ekipę ThreeBond, najlepszy występ odnotował w pierwszym starcie, w którym ponownie był jedenasty. Przełomowy wynik dla kariery w F3 miał miejsce jednak w prestiżowym wyścigu o Grand Prix Makau – Nowozelandczyk zmagania zakończył na 3.