Karol Roman Zagórski (ur. 9 września 1886 w Rakowcu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Franciszka i Wandy ze Szneiderów. Po ukończeniu szkoły realnej we Lwowie, wstąpił do Szkoły Kadetów Obrony Krajowej w Wiedniu. W 1906 został wcielony do 16 pułku piechoty Obrony Krajowej w Krakowie. W 1909 został przeniesiony do I Pułku Strzelców Krajowych Trydent w Trydencie, a dwa lata później do 29 pułku piechoty Obrony Krajowej w Czeskich Budziejowicach. W czasie służby w c. k. Obronie Krajowej awansował na kolejne stopnie: kadeta–zastępcy oficera (1 września 1906), podporucznika (1 listopada 1908), porucznika (1 maja 1913) i kapitana (1 września 1915). Walczył na froncie. W latach 1915–1918 przebywał w niewoli rosyjskiej.