W czerwcu 1947 wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia i objął w nim dowództwo 54 Grupy Brygadowej PKPR.
Po demobilizacji osiadł w Londynie. 27 maja 1978 został mianowany zastępcą przewodniczącego Wojskowej Komisji Orzekającej. Był współpracownikiem Instytutu im. gen. Sikorskiego w Londynie. Zginął 1 grudnia 1981 w wypadku drogowym.
Awanse podporucznik – 1 czerwca 1919 porucznik – 1 września 1920 rotmistrz – 1 stycznia 1929 major – 1 stycznia 1936 podpułkownik – 3 maja 1940 pułkownik – 1 stycznia 1945 generał brygady – 1 stycznia 1964
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6934 – 10 maja 1922 Krzyż Niepodległości (20 lipca 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1 grudnia 1981) Krzyż Walecznych (dwukrotnie „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918–1921”) Krzyż Walecznych (dwukrotnie za kampanię 1944–1945) Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Srebrny Krzyż Zasługi (17 marca 1930) „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”. Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych (12 maja 1936)