Monaster św. Mikołaja – () prawosławny męski klasztor w Żydyczynie, w eparchii wołyńskiej Kościoła Prawosławnego Ukrainy (wcześniej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego).
Klasztor powstał przed XIII stuleciem, z tego okresu pochodzi prowadzona w nim kronika (latopis), jako prawosławny ośrodek monastycznyJ. Tokarski, Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Ukrainie, t.2, Burchard Edition 2001, , ss.262–263. Przed powstaniem w Żydycznie wspólnoty cenobitycznej w miejscowości tej żyli prawosławni mnisi-anachoreciRożko W.: Peczerni monastyri Wołyni i Polissia. Łuck: Wołynśka Knyha, 2008. , s.78.
Zamieszkujący go mnisi przyjęli postanowienia unii brzeskiej i dołączyli do zakonu bazylianów za czasów archimandryty Grzegorza Gedeona Bałabana około r. 1617. Następnie klasztor krótko zajmowali trapiści. Ostatecznie w 1832, na fali kasat katolickich klasztorów w zaborze rosyjskim i na ziemiach zabranych, wspólnota została zlikwidowana, zaś obiekty przejęli ponownie mnisi prawosławni, jednak już siedem lat później monaster został zamkniętyЧОЛОВІЧИЙ МОНАСТИР СВЯТИТЕЛЯ МИКОЛАЯ ЧУДОТВОРЦЯ В СЕЛІ ЖИДИЧИН КІВЕРЦІВСЬКОГО РАЙОНУ. Życie monastyczne zaczął na nowo organizować w Żydyczynie biskup łucki Polikarp, wikariusz diecezji wołyńskiej PAKP, na początku lat 30. XX wieku.