Wizja świętego Huberta () – obraz olejny flamandzkich malarzy Jana Brueghla i Petera Rubensa.
Obraz został namalowany ok. 1620 roku, na dworze króla Hiszpanii przez Brueghla i Rubensa. Malarze wielokrotnie ze sobą współtworzyli. Według historyków hiszpańskich z Muzeum Prado, Brueghel jest autorem kompozycji dzieła i doboru kolorystyki oraz namalował jelenia i krajobraz. Rubens natomiast wykonał postać Huberta, a koń został skopiowany z rubensowskiego portretu księcia Lermy, pochodzącego z 1603 roku.
Opis i symbolika obrazu Tematem obrazu jest wizja nawrócenia św. Huberta. On sam był potomkiem królewskiego rodu Merowingów. Jego pasją były polowania. Według legendy, w 695 roku oddawał się swoim zamiłowaniom w Wielki Piątek. Polując samotnie, między drzewami ujrzał wielkiego jelenia z rozłożystym porożem, a między rogami świecący krucyfiks. W tym samym czasie usłyszał głos Stwórcy ganiącego go za oddawanie się rozrywce w Wielki Piątek, a nie kontemplowanie zbawienia duszy i męki Jezusa. To zdarzenie spowodowało nawrócenie Huberta, który zajął się ewangelizowaniem pogan w Ardenach i Brabancji. Po dziesięciu latach został biskupem Maastricht. W 717 roku przeniósł stolicę biskupią do Leodium.