Ludomir Wysocki, ps. „Mróz”, „Piast”, „Rosa” (ur. w Żytomierzu zm. 6 kwietnia 1972 w Poznaniu) – pułkownik Wojska Polskiego „za bohaterskie czyny i dzielne achowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą, oraz za gorliwą pracę i sumienne wypełnianie obowiązków służbowych”..
Życiorys Urodził się 5 marca 1895 w Żytomierzu, w rodzinie Zygmunta i Malwiny. Uczęszczał do gimnazjum. W 1914 został wcielony do armii rosyjskiej. Ukończył kurs wojenny Szkoły Oficerskiej Kawalerii. Pełnił służbę w rosyjskim 10 pułku huzarów, w stopniu podporucznika, od 1916 w Dywizjonie Polskich Ułanów, a w 1917 w 1 pułku ułanów. Uczestniczył w słynnej szarży pod Krechowcami. W 1 pułku ułanów Krechowieckich od 1920 dowodził szwadronem. W czerwcu 1927 został przeniesiony do 11 pułku ułanów w Ciechanowie na stanowisko dowódcy szwadronu zapasowego, lecz w następnym miesiącu został przeniesiony do 1 puł. z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów kawalerii i przydziałem do Obozu Szkolnego Kawalerii w Grudziądzu na stanowisko instruktora wyszkolenia wojskowego. W lipcu 1928 został przesunięty ze stanowiska dowódcy szwadronu na stanowisko kwatermistrza, a w lipcu 1929 przesunięty na stanowisko komendanta Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii.