Samuel Łazowert pseud. Roman, Podpalacz, Feliks (ur. 29 listopada 1885 w Warszawie, zm. 25 września 1937 w ZSRR) – polski i radziecki działacz komunistyczny żydowskiego pochodzenia, członek SDKPiL, SDPRR(b), KPP i KP(b)U, uczestnik rewolucji 1905–1907 i rewolucji październikowej, uczestnik wojny polsko–radzieckiej, członek Rewolucyjnej Rady Wojennej Polski w 1919 rokuAndrzej Nowak, Polska i trzy Rosje. Studium polityki wschodniej Józefa Piłsudskiego (do kwietnia 1920 roku), Kraków 2008, s. 97., członek władz centralnych Litewsko-Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Rad, w latach 1935–1937 arbiter państwowy przy Radzie Komisarzy Ludowych Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.
Życiorys Syn Henryka. Studiował na Politechnice Warszawskiej. W latach 1903–1904 członek Związku Młodzieży Socjalistycznej, a następnie Związku Młodzieży Socjaldemokratycznej i Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy. 1905 członek Centralnego Komitetu Strajkowego podczas strajków szkolnych. W tym czasie kierował pracą koła SDKPiL na Politechnice. Kilkakrotnie aresztowany za działalność rewolucyjną. W latach 1910–1911 sekretarz krakowskiej sekcji SDKPiL, a 1911–1912 członek Komitetu Warszawskiego SDKPiL. 1911–1914 członek Biura Sekcji Zagranicznych SDKPiL i zastępca sekretarza Zarządu Głównego SDKPiL.