14 grudnia 1990 został wyświęcony na biskupa poczajowskiego, wikariusza eparchii kijowskiej, równocześnie ponownie został przełożonym Ławry Poczajowskiej. W 1992 przeszedł w jurysdykcję Patriarchatu Kijowskiego, gdzie w 1994 został biskupem łuckim i wołyńskim. 3 czerwca 1995 został podniesiony do godności metropolity, był też członkiem honorowym Świętego Synodu Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego. W związku z jego działalnością w niekanonicznym Kościele Patriarchat Moskiewski pozbawił go wszystkich godności kościelnych (oprócz statusu mnicha).
Według materiałów Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego w 1995 wystosował, razem z metropolitą wołyńskim (jurysdykcja Patriarchatu Moskiewskiego) Nifontem list do wiernych i hierarchii obydwu Kościołów, apelując o pokój i współdziałanie na rzecz zwołania wszechukraińskiego soboru, który rozwiązałby ostatecznie kwestię Kościoła prawosławnego na Ukrainie.
Zmarł w szpitalu "Teofania" w Kijowie po długiej chorobie. Pochowany na cmentarzu przy soborze Świętej Trójcy w Łucku.
Przypisy
Bibliografia Иаков (Панчук)
Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2004 Kategoria:Absolwenci Petersburskiej Akademii Duchownej Kategoria:Zakonnicy Ławry Poczajowskiej Kategoria:Biskupi Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego Kategoria:Biskupi wołyńscy (Patriarchat Kijowski)