Teoremat regresji – pojęcie wprowadzone do teorii ekonomii przez głównego przedstawiciela szkoły austriackiej, Ludwiga von Misesa. Miało ono służyć jako wyjaśnienie przyczyn posiadania przez pieniądz siły nabywczej.

Dla wielu ekonomistów teoria wyjaśniająca genezę siły nabywczej pieniądza poprzez jego użyteczność krańcową była paradoksalna, gdyż jeśli siła nabywcza pieniądza jest determinowana przez popyt na pieniądz a popyt na pieniądz przez jego siłę nabywczą, to cała teoria przyjmuje formę błędnego koła.

Próbując wybrnąć z tego paradoksu, Mises tłumaczył, że jednostka, która decyduje się nabyć pieniądz po określonej cenie w danej chwili, kieruje się swoją informacją o „wczorajszej” sile nabywczej pieniądza – ustalonej podczas wcześniejszych wymian. Analogicznie, o popycie na pieniądz „wczoraj” decydowała jego siła nabywcza „przedwczoraj”. Nie prowadzi to do błędu regressus in infinitum, oddalenia problemu w nieskończoność, gdyż powstanie pieniądza miało swój początek w zastosowaniach niepieniężnych – służył wcześniej produkcji lub konsumpcji.