Jan XI Bekkos, gr. Ἰωάννης Βεκκος (ur. ok. 1225 w Nicei, zm. 1297 w Nikomedii) – patriarcha Konstantynopola w latach 1275–1282, teolog bizantyński.
Życiorys Jan Bekkos urodził się około 1225 r. w Nicei w rodzinie uciekinierów z Konstantynopola. Informacje o jego życiu pochodzą z jego własnych pism oraz od Jerzego PachymeresaPachymeres, który znał i szanował Bekkosa, chociaż nie zgadzał się z jego poglądami teologicznymi pozostawił wiadomości dotyczące głównych wydarzeń z życia Bekkosa. Zob. Manuel Sotomayor, El patriarca Becos, segūn Jorge Paquimeres (semblanza historica), Estudios ecclesiāsticos 31 (1957), 327–350 i Nicefora Gregorasa, z pism jego przeciwnika Grzegorza z Cypru oraz broniących go zwolenników unii kościelnej Konstantyna Meliteniotesa i Jerzego Metochity. Losy Bekkosa wiążą się ściśle z unią pomiędzy Kościołami wschodnim i zachodnim zawartą w Lyonie, w 1274 r. przez cesarza Michała VIII Paleologa i papieża Grzegorza X. Bekkos był jej początkowo przeciwny, ale po uwięzieniu w twierdzy Anemas zmienił zdanie (1273). Lektura Ojców Kościoła: Bazylego Wielkiego, Cyryla Aleksandryjskiego i świętego Epifaniusza przekonała go, że różnice między Kościołem wschodnim i zachodnim zostały wyolbrzymioneZob. Jerzy Pachymeres, De Michaele Paleologo, V.15;