Służba w 14 pułku piechoty i kampania wrześniowa We włocławskim 14 pułku piechoty wyznaczony został na stanowisko dowódcy II batalionu, które objął z dniem 14 maja 1938 roku. Na dzień 23 marca 1939 roku nadal dowodził II batalionem 14 pp i zajmował 30. lokatę wśród majorów piechoty w swoim starszeństwie. Dowódcą tegoż batalionu pozostawał zarówno w okresie mobilizacji, jak i podczas walk kampanii wrześniowej.
26 sierpnia 1939 r. wyruszył z Włocławka, prowadząc 14 pułk piechoty do miejsca koncentracji w pobliżu Wąbrzeźna. Na czele swego batalionuZgodnie z przydziałem mobilizacyjnym pozostał dowódcą II batalionu 14 pułku piechoty. walczył w kampanii wrześniowej, dowodząc nim podczas bitew w korytarzu pomorskim i w trakcie odwrotu za Wisłę. Walczył w bitwie nad Bzurą, w której dowodzony przez niego batalion zdobył w dniu 11 września folwark Przesławice. W tym też dniu mjr Łobza, z powodu zranienia dowódcy 14 pułku piechoty ppłk. Włodzimierza Brayczewskiego, objął na cztery godziny dowództwo nad pułkiem. Dowodził II batalionem podczas walk o Sapy i Strzebieszewo, w których batalion ten poniósł ciężkie straty od ognia z broni maszynowej. Od godzin rannych 13 września, jako najstarszy oficer, przejął dowodzenie pułkiem.