na jego cześć wmurowano w katedrze wawelskiej tablicę pamiątkową, na której określono Gorczyckiego jako „Gemma Sacerdotum” – klejnot kapłaństwa. Należy zdementować wiadomość powtarzaną niemal w całej literaturze o rzekomym przeziębieniu się Gorczyckiego podczas uroczystości koronacyjnych Augusta III w styczniu 1734 (według innych: podczas uroczystości żałobnych w rocznicę śmierci Augusta II, na które napisał Conductus funebris), co miało być bezpośrednim powodem jego śmierci. Chorował prawdopodobnie już od jesieni 1733, jak wynika z analizy prowadzonej przez niego księgi wydatków na kapelę.
Twórczość Gorczycki jest twórcą głównie muzyki religijnej. Są to kompozycje a cappella (niekiedy z basso continuo) w stile antico: motety, msze, pieśni oraz utwory wokalno-instrumentalne z basso continuo w stile moderno, wykorzystujące bogatą technikę koncertującą: wieloodcinkowe i wersetowe koncerty religijne, a także kantaty zespołowe.
Wybrane dzieła Stile moderno (seconda prattica): Illuxit sol Completorium Laetatus sum Litaniae De Providentia Divina Conductus funebris In virtute Tua Stile antico (prima prattica): Tota pulchra es Maria Missa paschalis Missa Rorate caeli Sepulto Domino Omni die dic Mariae
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne