Ifigenia na Taurydzie lub Ifigenia w Taurydzie (fr. Iphigénie en Tauride) – opera z muzyką Christopha Willibalda Glucka i librettem Nicolas-François Guillarda, skomponowana w 1778 r. i wystawiona po raz pierwszy w paryskiej Académie Royale de Musique 18 maja 1779 r. Była 39. i przedostatnią operą Glucka; po Orfeuszu i Eurydyce jest najpopularniejszym dziełem scenicznym tego kompozytora.
Osoby Ifigenia (Iphigénie) – sopran Orestes (Oreste) – baryton Pylades (Pylade) – tenor Thoas – bas Dwie Kapłanki (Deux prêtresses) – soprany Diana (Diane) – sopran Greczynka – sopran Scyta (Un Scythe) – tenor Kapłan (Un Ministre du Sanctuaire) – bas Eumenidy, Kapłanki Diany, Grecy, Scytowie
Treść Libretto opery zostało oparte na motywach tragedii Eurypidesa Ifigenia w Taurydzie. Tytułową bohaterką jest Ifigenia, córka Agamemnona i Klitajmestry, siostra Orestesa. Akcja opery rozgrywa się w Taurydzie (starożytna nazwa Krymu), gdzie Ifigenia jest kapłanką Diany, w czasie po dokonaniu przez Orestesa zabójstwa Klitajmestry i Ajgistosa.