Założenie szkoły wiąże się z imieniem Kōetsu Hon’ami. Za datę jej powstania uważa się rok 1615, gdy malarz zebrał datki od bogatych kupców z buddyjskiej sekty Nichirena i założył grupę, w której skład wchodzili artyści-rzemieślnicy z Kioto. Do zadań członków należało wykonywanie prac, związanych ze zdobieniem ceramiki, tkanin oraz kaligrafią i laką.
W grupie Kōetsu znalazł się także Sōtatsu Tawaraya, którego imię wymienia się wśród założycieli szkoły. Wraz z Kōetsu, Sōtatsu tworzył tanzaku – ozdobne, wąskie karty papieru, na których pionowo zapisywano poezję i umieszczano malunki, oraz shikishi – kwadratowe karty również wypełniane malunkami, kaligrafią i poematami. Sōtatsu zdobił papier, na którym Kōetsu kaligrafował poezję. Następnie gotowe dzieła były sprzedawane w należącym do Sōtatsu sklepie z malarstwem.
Sōtatsu tworzył także autorskie dzieła. Do najsłynniejszych jego prac należą przede wszystkim dwa parawany: Bóg wiatru i bóg gromu i Fale w Matsushimie oraz malowidła na przesuwanych ścianach fusuma w świątyni Yōgen-in w Kioto.
Do najwybitniejszych twórców tego okresu należeli bracia OgataRosella Menegazzo: Japonia - leksykon cywilizacje. Warszawa: Arkady, 2008, s. 66-71. : Kōrin (1658–1716) i Kenzan (1663–1743).