Treść Wiersz składa się z 18 czterowersowych strof z rymami krzyżowymi pisanych jedenastozgłoskowcem. Podmiot liryczny z entuzjazmem opisuje rozkosze zimowych zabaw, przeciwstawiając je innym porom roku (dżdże wiosny, skwarne lato, jesienne potopy) oraz niewygodom i nudzie życia na wsi. Kolejne strofy w szeregu wyszukanych peryfraz prezentują zimowe przyjemności dobrze sytuowanej miejskiej młodzieży. Można wśród nich znaleźć poranną toaletę przed lustrem (Ten, w lśniący kryształ włożywszy oblicze, / wschodnim balsamem złoty kędzior pieści), palenie fajki (Drugi stambulskie oddycha gorycze) lub popijanie herbaty (pije z chińskich ziół ciągnione treści). Popołudnie wypełniają bale i zabawy, na które należy udać się oczywiście saniami. Całość obrazu młodzieńca dopełniają bogate stroje na mroźne dni – Sobol lub rosomak moje barki jeży / i suto zdobiąc nie dopuszcza mrozu. Imprezom tym towarzyszy wyszukane menu, mocne trunki oraz kolejne rozrywki: hazardowa gra w karty (Którzy są z szczęściem poufali ślepem, / pod twój znak idą królu Faraonie), bilard (lub zręczni lekkim wykręcać oszczepem / pędzą po suknach wytoczone słonie) oraz nieodłączny flirt.