1914 – 1945 Wzrost standaryzacji Podczas I wojny światowej Brytyjskie Standardy były używane przez Admiralicję, Ministerstwo Handlu, Towarzystwo Klasyfikacji Statków, Ministerstwo Transportu, Hrabstwo Miasta Londyn oraz wiele innych. W 1920 roku obowiązującymi normami zostały również objęte Kanada, Australia, Południowa Afryka i Nowa Zelandia. Zainteresowanie było również widoczne w USA oraz w Niemczech. 22 kwietnia 1929 roku Komitet Standaryzacyjny Inżynierów (Engineering Standard Committee) od 1918 roku Brytyjskie Stowarzyszenie Standaryzacji Inżynierów (British Engineering Standards Association) uzyskał tytuł „Przywileju Królewskiego”. Dodatkowy przywilej miał miejsce w 1931 roku zmieniając ostatecznie nazwę na British Standards Institution, która to nazwa obowiązuje do dziś.
W momencie wybuchu II wojny światowej prace nad upowszechnieniem norm zostały wstrzymane i wszystkie wysiłki zostały skoncentrowane na stworzeniu standardów wojennych „war emergency standards”. W 1942 roku brytyjski rząd oficjalnie uznał BSI jako jedyną organizację odpowiedzialną za wydawanie krajowych norm.