Otto Bahr Halvorsen (ur. 28 maja 1872 w Christianii, zm. 23 maja 1923 tamże) – norweski prawnik i polityk.
Działacz partii Høyre, sędzia norweskiego Sądu Najwyższego, dwukrotny premier Norwegii (w latach 1920-1921 oraz 1923). Od 1913 do 1923 pełnił mandat deputowanego do Stortingu. W latach 1919–1923 zajmował stanowisko przewodniczącego Høyre oraz sprawował urząd przewodniczącego Stortingu. Był także dwukrotnie ministrem sprawiedliwości (w latach 1920–1921 i 1923).
Halvorsen mówił o sobie, że „nie urodził się przywódcą politycznym”. Był konsekwentnie opisywany jako uczciwy i sprawiedliwy. Ze względu na swoje osobiste cechy cieszył się dużą pewnością siebie.
Życiorys
Młodość Był synem Otto Hellena Halvorsena i Karine z domu Christiansen. Dziadek, Haagen Halvorsen, pochodził z chłopstwa w Østerdalen. Matka pochodziła z rodziny szypra i armatora w Hvaler, spokrewniona była z Roaldem Amundsenem. mały|322x322px|Otto Bahr Halvorsen w wieku 16 lat (1888) Otto dorastał z rodzeństwem w Akersbakken w Gamle Aker. Chociaż jego ojciec zajmował dość skromną pozycję jako sekretarz, jego rodzice zapewnili mu solidne wykształcenie. Wujek Otto, Carl Herman Halvorsen, był prawnikiem i burmistrzem Bærum. Udał się na Oslo Cathedral School, gdzie ukończył sztukę (w 1890) oraz filozofię (w 1891).