Tam malował widoki miasta i okolic, w tym sceny rodzajowe. Wśród przedstawianych ludzi znaleźli się również tubylcy.
W latach 1863–1870 artysta mieszkał w Europie. Kontynuował wystawianie swoich prac, sprzedawał ponadto sztychy i fotograficzne reprodukcje swoich dzieł. Jego płodna działalność artystyczna uległa jednak zahamowaniu. Powrócił na krótko do Quebecu (1870–1871), po czym wyjechał do Chicago, gdzie mieszkał z córką aż do śmierci w 1872.
Twórczość thumb|left|Autoportret, 1855, National Gallery of Canada Dwa główne tematy, jakie przewijają się przez całą karierę artystyczną Krieghoffa, i z których jest on najbardziej znany, to sceny z życia wiejskich frankofonów (uroczystości, obyczaje, rozrywka) oraz wyidealizowane obrazy autochtonów (ich życie w obozowiskach, polowania, wyprawy, a także otaczający ich krajobraz). Po przeprowadzce do Québecu repertuar artysty uległ poszerzeniu o portrety i pejzaże. Tematem tych ostatnich stały się okoliczne pomniki przyrody, lasy i jeziora. Wiele obrazów i litografii Krieghoffa zaczęło być sprzedawanych na aukcjach: w Montrealu przez J.H. Leeming, Scott & Glassford i Fisher & Armour a w Quebecu przez A.J. Maxham & Company. Plakaty były sprzedawane w ramach subskrypcji przez lokalne gazety, natomiast jego obrazy sprzedawali księgarze w swoich księgarniach.