Okręty były budowane w czterech prywatnych amerykańskich stoczniach. Stępki położono pomiędzy lutym a listopadem 1914 roku, wodowania odbyły się pomiędzy kwietniem a lipcem roku 1915. Jednostki wchodziły do służby w US Navy pomiędzy lipcem 1915 a majem 1916 roku. Ich średnia wyporność to 1060 długich ton (ts), długość ponad 96 m, szerokość ponad 9 m. Większość jednostek została wyposażona w dwie bezprzekładniowe turbiny parowe i jedną przekładniową turbinę parową używaną do utrzymywania prędkości ekonomicznej. „Wadsworth” został wyposażony w dwie turbiny z przekładniami i – jako pierwszy niszczyciel US Navy tak napędzany – mocno wpłynął na późniejsze projekty amerykańskich niszczycieli. Wszystkie okręty zaprojektowano tak, by osiągały prędkość maksymalną 29,5 węzła i zasięg 2500 mil morskich przy prędkości ekonomicznej. Po zbudowaniu były uzbrojone w 4 działa kal. 102 mm i 8 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm (4 x II) z zapasem 8 torped. Wszystkie okręty zostały później wyposażone w wyrzutnie bomb głębinowych.