Recenzent „Kina” wymienił dwa błędy rzutujące na jakość produkcji. Po pierwsze, osnucie fabuły na banalnym reportażu poskutkowało banalnością filmowej opowieści i brakiem „żywszej akcji dramatycznej”. Po drugie, zarzucił reżyserom niekonsekwencję w podążaniu awangardowymi, nieszablonowymi ścieżkami. Zdjęcia Stanisława Lipińskiego nazwał przepięknymi, chwilami natchnionymi.
W opinii sprawozdawcy „Wiadomości Literackich”, Józefa Kuroczyckiego, twórcy starali się unikać szablonów, ale treść okazała się na tyle mało odkrywcza, by dorównać poetyzującej stylizacji filmu, uzyskanej za pomocą unikatowej fotografii. Autor zachwycał się odkryciem Wisły i jej przyrody dla polskiej kinematografii. Przychylnie odniósł się do montażu i kompozycji scenariusza. W podsumowaniu recenzji Kuroczycki napisał: „Ludzi Wisły można uznać po Młodym lesie i Dziewczętach z Nowolipek za dalszy etap w rozwoju prawdziwej sztuki filmowej w Polsce”.