Organizowano liczne wykłady, odczyty, koncerty, seminaria, czy konferencje dotyczące kwestii narodowościowych na terenach Rosji Sowieckiej, a także samego reżimu stalinowskiego. Organizowano spotkania z emigracyjnymi politykami, np. prezydentem URL na uchodźstwie Andrijem Liwickim, ministrem spraw zagranicznych URL na uchodźstwie Ołeksandrem Szulhynem, czy ministrem spraw zagranicznych rządu gruzińskiego na uchodźstwie Jewgienijem Gegeczkori. Odbywały się uroczyste spotkania Klubu w kolejne rocznice proklamowania niepodległości przez poszczególne państwa.
Dla młodzieży prowadzono kursy różnego rodzaju. Sekcja żeńska pod przewodnictwem Ukrainki Wałentyny Zawadskiej i Gruzinki księżnej Barbary Bagrationi walczyła o prawo głosu w kobiecych organizacjach międzynarodowych.
Wyodrębniła się też sekcja studencka, która z czasem przyjęła nazwę „Młody Prometeusz”. Na jej czele stali Ukrainiec Iwan Łypowiecki, Gruzin Konrad (Kote) Imnadze i Osetyjczyk Billati Balo. Zadaniem sekcji było propagowanie idei prometejskiej wśród młodych przedstawicieli emigracji narodowościowej z ZSRR.