Konstantin Pietrowicz Pobiedonoscew, (ur. w Moskwie, zm. w Petersburgu) – rosyjski prawnik i polityk, oberprokurator Świątobliwego Synodu Rządzącego w latach 1880–1905, jeden z najwybitniejszych ideologów rosyjskiego konserwatyzmu.
Życiorys W latach 1860–1865 kierował katedrą prawa cywilnego na Uniwersytecie MoskiewskimПобедоносцев Константин Петрович. Wykładał prawo wielkim książętom Mikołajowi Aleksandrowiczowi, Aleksandrowi Aleksandrowiczowi (późniejszemu carowi Aleksandrowi III), Włodzimierzowi Aleksandrowiczowi. Był wychowawcą przyszłego cara Mikołaja II. W 1868 został senatorem, w 1872 wszedł do Rady Państwa.
W czasie panowania Aleksandra III obok Michaiła Katkowa i Dmitrija Tołstoja wywierał decydujący wpływ na politykę cara, jak również na jego osobisty światopogląd. Utwierdzał następcę tronu, a następnie cara Aleksandra III w przekonaniu, że prowadzona przez jego ojca polityka reform była błędna i musi zostać zarzucona. Bezpośrednio po objęciu przez niego tronu Pobiedonoscew zdołał doprowadzić do przeforsowania przez cara (wbrew opiniom większości ministrówZa kontynuowaniem reform opowiadali się powołani przez Aleksandra II do rządu Michaił Łoris-Mielikow, Nikołaj Milutin, Aleksandr Abaza, jak również wielcy książęta Włodzimierz Michajłowicz i Konstanty Nikołajewicz. Por.