Pochodzenie nazwy tych budowli nie jest do końca jasne, ale może pochodzić od zniekształconej nazwy przylądka Mortella.
Budowane w okresie wojen napoleońskich angielskie wieże zostały w większości rozbrojone po 1817 roku. W późniejszym czasie część przekształcono w posterunki straży wybrzeża, nieliczne zmodernizowano, instalując nowsze, 68-funtowe armaty. Kilka zostało zburzonych w czasie eksperymentów z nową, gwintowaną artylerią używającą wybuchowych granatów w drugiej połowie XIX wieku. W czasie II wojny światowej niektóre z wież przerobiono na posterunki obserwacyjne lub schrony bojowe.
Ostatnia wybudowana wieża w powstała w 1855 roku w Sydney. Wyposażona w 8-funtową armatę na szczycie i trzy 32-funtowe działa, służyła jako śródszaniec Fortu Denison, uzbrojonego w 10 32-funtówek i dwa ośmiocalowe działa strzelające granatami. Mimo postępu technologii, który uczynił ją przestarzałą wkrótce po wybudowaniu, wieża i fort funkcjonowały jako obrona portu do lat 1880.