thumb|360px|Odcienie czystych i nasyconych kolorów Odcień – w teorii koloru jedna z głównych cech koloru, obok jasności i nasycenia, zdefiniowana technicznie (przez CIECAM02) jako „stopień, w którym bodziec może być opisany jako podobny lub różny od bodźców opisanych jako czerwony, zielony, niebieski i żółty”Mark Fairchild, „Color Appearance Models: CIECAM02 and Beyond.” Tutorial slides for IS&T/SID 12th Color Imaging Conference.. W malarskiej teorii koloru odpowiada ona czystym i nasyconym kolorom – bez domieszek szarości, przyciemniania lub rozjaśniania. Jest to jeden z elementów koła barw.
Wyznaczanie wartości thumb|Odcień przesuwany w czasie na ilustracji łuszczyka wielobarwnego W przypadku przestrzeni barw ortogonalnych względem jasności takich jak CIE 1976 (L*, a*, b*) i 1976 (L*, u*, v*) odcień może być wyznaczony jako współrzędna kątowa po konwersji ze współrzędnych kartezjańskich do współrzędnych biegunowychColorimetry, second edition: CIE Publication 15.2.