Do połowy lat 90. XIX w. obrazy te wisiały nad łóżkiem Gauguina w jego paryskim mieszkaniu. 10 kwietnia 1896 jeden z nichHistoria dotyczy wersji trzeciej Dwóch ściętych słoneczników. został sprzedany za 225 franków paryskiemu marszandowi Ambroise Vollardowi. W latach późniejszych zmieniał kolejno właścicieli. 19 grudnia 1917 jego cena wzrosła do 32000 franków – za taką sumę kupił go szwajcarski kolekcjoner Richard Bühler z Winterthur. Sprzedał go następnie (etapami, w 1928 i 1947) niemieckiemu kolekcjonerowi Justinowi Thannhauserowi, właścicielowi galerii w Lucernie, Paryżu i Nowym Jorku. Thannhauser z kolei w 1949 sprzedał obraz nowojorskiemu Metropolitan Museum of Art.
Opis Artysta umieścił płomienną żółcień słoneczników na znajomym, niebieskim tleOpis dotyczy wersji trzeciej Dwóch ściętych słoneczników oraz Czterech ściętych słoneczników., oddając ich nasiona krótkimi pociągnięciami i muśnięciami pędzla, ale te zapożyczenia z różnych -izmów panujących wtedy w sztuce nie noszą tu posmaku imitatorstwa. Malowidło przedstawiające dorodne, ujęte z bliska głowy słoneczników na obciętych łodygach, okolone postrzępionymi płatkami, jest pełne metafor;