thumb|Plany oblężenia Kandii – fig. 21 – fortyfikacje obrońców; fig. 22 aprosze atakujących; fig. 23 chodniki kontrminowe obrońców; fig. 24 scena walki w tunelach i schemat odpalania założonej miny thumb|Plan przykładowej sieci chodników przeciwminowych do obrony reduty w traktacie z XVIII w. Wojna minerska rozpowszechniła się od XV wieku, w związku z zastosowaniem prochu czarnego do wysadzania umocnień. Odtąd upowszechniły się pojęcia komory minowej, miny podziemnej, chodników minowych i przeciwminowych. O minach pisali Francesco di Giorgio Martini i Taccola, a prawdopodobnie pierwsze użycie podziemnej miny czarnoprochowej miało miejsce podczas oblężenia Belgradu w 1440 roku, kiedy to obrońcy odpalili kontrminę pod pozycjami tureckimi. We wczesnym okresie oba sposoby niszczenia wrogich murów współistniały, a prochu używano czasem by szybko spalić stemple, wkrótce jednak czysto wybuchowe miny zaczęły dominować