Dążąc do nadania wykształceniu wyższemu elitarnego charakteru, podniesiono wymagania dla kandydatów na uniwersytety, ograniczając liczbę studentów, w szczególności tych o niskim pochodzeniu. Równocześnie Uwarow dążył do podniesienia poziomu nauki rosyjskiej, otwierając nowe katedry uniwersyteckie oraz kierując zdolnych naukowców na stypendia zagraniczne. Szczególnie wspierał rozwój rosyjskiej orientalistyki, którą osobiście się interesował. Zafascynowany kulturami azjatyckimi i starożytnego wschodu, poszukiwał w nich inspiracji dla budowy doskonałej cywilizacji. Dorobek kulturalny antyku oceniał przy tym jako niezgodny z oficjalną doktryną ludowości, nisko cenił dorobek nowożytnej Europy Zachodniej, krytykował sceptycyzm i myśl Kartezjusza.
Zmuszony do ustąpienia ze stanowiska ministra oświaty w 1849., gdy Mikołaj I, po Wiośnie Ludów, jeszcze bardziej zaostrzył kurs swojej polityki na skrajnie konserwatywny Por. Epoka Paskiewiczowska, s. 289 i 316 - 324..
Przypisy
Bibliografia po polsku
w językach obcych
Kategoria:Politycy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Ministrowie oświaty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1786 Kategoria:Zmarli w 1855 Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie