Stanisław Stabro, właśc. Stanisław Bryndza-Stabro (ur. 23 sierpnia 1948 w Świdnicy) – polski poeta, krytyk literacki, historyk literatury, profesor nauk humanistycznych, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego, jeden z założycieli grupy poetyckiej „Teraz”, współtwórca Nowej Fali.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława Bryndzy, stolarza, i Heleny z domu Sitarz, urzędniczki. Dzieciństwo spędził w Makowie Podhalańskim. Do Liceum Ogólnokształcącego uczęszczał w Suchej Beskidzkiej, maturę zdał w 1966. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1972 uzyskał magisterium i został asystentem w Instytucie Filologii Polskiej UJ. W 1977 obronił na UJ rozprawę doktorską pt. Liryka Krzysztofa Baczyńskiego na tle tradycji (promotor prof. Marian Stępień) i objął stanowisko adiunkta w Instytucie Filologii Polskiej. W 1997 habilitował się na UJ na podstawie tomu rozpraw pt. Poezja i historia. Od Żagarów do Nowej Fali. W 2003 otrzymał tytuł naukowy profesoraBarbara Marzęcka, Polscy pisarze i badacze literatury XX i XXI w. - Stabro Stanisław pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-09-25]..