Zwykła procedura zmiany Rząd państwa członkowskiego, Komisja lub Parlament mogą przedkładać Radzie propozycje zmiany traktatów. O propozycji informowane są parlamenty narodowe i Rada Europejska. Ta ostatnia może postanowić większością głosów o zwołaniu konwentu przygotowującego zmiany, złożonego z przedstawicieli parlamentów narodowych, szefów państw lub rządów państw członkowskich, Parlamentu Europejskiego i Komisji. W przypadku zmian instytucjonalnych w dziedzinie pieniężnej konsultowany jest również Europejski Bank Centralny. Po ukończeniu pracy konwentu projekt staje się przedmiotem debaty konferencji przedstawicieli rządów państw członkowskich. Jeżeli prace tej konferencji zakończą się sukcesem, całość zmian musi zostać ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie.
Jeżeli zmiany nie są szczególnie doniosłe Rada Europejska (za zgodą Parlamentu) może nie zwoływać konwentu, a ograniczyć się jedynie do zwołania konferencji przedstawicieli.
Procedura ta, uwzględniając historyczne doświadczenia, przewiduje również, że jeżeli jedno lub więcej państw napotkało na trudności w procesie ratyfikacji (a zmiana została już ratyfikowana przez 4/5 państw) decyzję co do dalszego działania pozostawia się Radzie Europejskiej.