Wojna Pinka – seria bombardowań i ostrzału z powietrza górskich kryjówek wojowników z grupy plemiennej Mahsud w Południowym Waziristanie przez samoloty 2 Skrzydła (indyjskiego) Royal Air Force, którym dowodził Wing Commander Richard Pink, w marcu i kwietniu 1925 roku.
Podłoże Panowanie nad Północno-Zachodnimi Prowincjami Granicznymi miało istotne znaczenie dla Indii Brytyjskich. W latach dwudziestych XX wieku siły brytyjskie wielokrotnie starały się spacyfikować te prowincje i zaprowadzić kolonialny ład. W lipcu 1924 roku Brytyjczycy przeprowadzili kilka operacji przeciw grupie plemiennej Mahsud w Południowym Waziristanie i do października niemal wszystkie plemiona zostały ujarzmione. Opór stawiały i atakowały posterunki British Army jedynie cztery niewielkie grupy plemienne.
Działania Wciąż jeszcze nieopierzony RAF chciał dowieść swej wartości bojowej, w związku z czym dowódca sił powietrznych w Indiach, Sir Edward Ellington, podjął bezprecedensową decyzję o użyciu przeciw wojownikom plemiennym lotnictwa bez współdziałania z armią.
Samoloty myśliwskie Bristol Fighter i bombowe de Havilland DH9 z 5., 27. i 60. dywizjonów RAF zostały przerzucone na lotniska polowe w Miranshah i Tank.