Ernest Tytus Bandrowski (ur. 3 stycznia 1853 w Rawie-Ruskiej, zm. 28 listopada 1920 w Krakowie) – polski nauczyciel, chemik, poseł, działacz społeczny. Współzałożyciel, honorowy dożywotni prezes Towarzystwa Szkoły Ludowej.
thumb|240px|Ernest Bandrowski w laboratorium szkoły przemysłowej w Krakowie (ok. 1907)
Życiorys Urodził się 3 stycznia 1853 w Rawie Ruskiej. Był synem Mariana Bandrowskiego (urzędnika galicyjskiego) i Wilhelminy Ambros von Rechtenberg, bratem Aleksandra i Juliusza Mariana (oraz stryjem jego synów: Juliusza, Jerzego i Tadeusza).
Naukę gimnazjalną odbywał w Buczaczu, Stanisławowie i Lwowie. W 1874 ukończył studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Franciszkańskiego we LwowieBandrowski Ernest Tytus (1853—1920), s. 257.. Po otrzymaniu stypendium z fundusze krajowego studiował chemię za granicą, m.in. u prof. Marcelego Nenckiego w Bernie oraz u prof. M. P. Berthelota w Paryżu. Po powrocie do kraju w 1877 uzyskał doktorat z chemii.
Został mianowany nauczycielem rzeczywistym 4 września 1877.