Po styczniu 1945 wrócił do kraju. W 1946 zmienił dotychczasowe nazwisko na Sylwin. Powrócił do zawodu, projektował założenia urbanistyczne i obiekty użyteczności publicznej w Krakowie, Warszawie i w Aglomeracji Katowickiej. Po przejściu na emeryturę zadebiutował literacko. W 1986 nakładem wydawnictwa Iskry ukazał się zbiór jego opowiadań „Śnieżyca”. W 1995 Wydawnictwo Orgelbrandów wydało kolejny zbiór zatytułowany „Między nocą a świtem”. Równocześnie krótkie formy literackie i wspomnienia Anatola Sylwina ukazywały się w czasopismach m.in. Przekrój, Miesięcznik Literacki, Nurt i Literatura. W 2000 powstał scenariusz oparty na wcześniej opublikowanym opowiadaniu „Noemi”, autor opracował również scenariusz sztuki teatralnej, która była wystawiana przez Teatr Mały w Warszawie. W 2001 ukazał się trzeci zbiór opowiadań „Noemi” wydany przez Instytut Wydawniczy Książka i Prasa. 21 lutego 2002 Anatol Sylwin zmarł w Warszawie mając 86 lat, spoczywa na Komunalnym Cmentarzu Północnym (kw. W-IX-9-1).

Przypisy

Bibliografia Nota biograficzna w książce „Noemi”, zbiorze opowiadań Anatola Sylwina, Książka i Prasa Warszawa 2001

Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy pisarze Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 2002 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Architekci związani z Krakowem