Wincenty Jan Kwapiszewski (ur. 9 listopada 1927, zm. 30 czerwca 2011) – profesor nauk farmaceutycznych, naukowiec i nauczyciel akademicki.
Życiorys i kariera naukowa Syn Stanisława, nadleśniczego w Hajnówce, i Eugenii. W nocy 10 lutego 1940 NKWD aresztowała jego rodzinę i deportowała na Syberię. W latach zsyłki 1943-1945 był członkiem Związku Patriotów Polskich w ZSSR. Swoje wspomnienia z tego okresu opisał w książce pt. "Rapsodia ałtajska". W 1989 wstąpił do Związku Sybiraków.
W 1952 ukończył studia farmaceutyczne na Akademii Medycznej w Poznaniu. Po studiach rozpoczął pracę w Katedrze Chemii Farmaceutycznej. W 1956 przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował najpierw w Ministerstwie Zdrowia, a następnie na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej. W 1962 doktoryzował się, w 1968 habilitował się i uzyskał docenturę oraz awansował na stanowisko kierownika Katedry i Zakładu Chemii Farmaceutycznej i Analizy Leków Wydziału Farmaceutycznego. W latach 1970–1972 był Prorektorem ds. Budowy Warszawskiego Wydziału Farmaceutycznego. W 1982 został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Następnie w 1985 przeniósł się do Łodzi na analogiczne stanowisko kierownicze na Wydział Farmaceutyczny do Zakładu Chemii Farmaceutycznej i Analizy Leków, gdzie w 1993 uzyskał nominację na stanowisko profesora zwyczajnego.