Ernest I (ur. przed 984, zm. 31 maja 1015) – książę Szwabii od 1012 roku z dynastii Babenbergów. Uczestnik wyprawy Ottona, księcia Karyntii, do Włoch w 1002 roku i buntu Henryka ze Schweinfurtu przeciwko niemieckiemu królowi Henrykowi II Świętemu. Później lojalny wobec króla. Żonaty z Gizelą, księżniczką szwabską, która po jego śmierci poślubiła Konrada II, późniejszego cesarza.
Pochodzenie Pochodził z dynastii Babenbergów. Był synem Leopolda I Babenberga i jego żony Richardy, córki Ernesta, grafa Sualafeld. Jego braćmi byli Henryk, margrabia Marchii Austriackiej, Poppo, arcybiskup Trewiru, i Adalbert, margrabia Marchii Austriackiej. Urodził się przed 984 rokiem. Historyk Theodor Henner przyjmował, że urodził się około roku 970Theodor Henner: Ernst I., Herzog von Schwaben. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). T. 6, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, s. 318..
Życiorys Pierwsza wzmianka źródłowa na temat Ernesta pochodzi z 1002 roku. Jako lojalny stronnik Henryka II Świętego wspierał go w walce z Arduinem z Iwrei, królem Włoch. Wziął udział w wyprawie księcia karynckiego Ottona do Italii, która zakończyła się klęską.