mały|Mapa ziemi nurskiej w 1526 roku thumb|upright=1.3|Ziemia nurska jako część województwa mazowieckiego w latach 1529–1795 mały|Ziemia nurska i inne ziemie Mazowsza (XIII–XVIII w.) Ziemia nurska – jednostka terytorialna Księstwa Mazowieckiego, a od 1526 roku, Korony Królestwa Polskiego. Jej stolicą był Nur.
Geografia Ziemia nurska obejmowała obszar wschodniego Mazowsza. Jej granice wytyczone były częściowo ukształtowaniem terenu. Określała je rzeka Narew, na wysokości Pułtuska, ciągnąca się aż po samo Podlasie.
Teren ten obejmowały następujące parafie rzymskokatolickie: Andrzejewo, Barcice, Brańsk, Czerwino (wcześniej z siedzibą w Wąsowie), Czyżewo, Dąbrowa Wielka, Dąbrówka, Długosiodło, Goworowo, Jadowo, Jelonki, Kamieniec, Kamionolas, Klembowo, Lubiel, Lubotyń, Niegowo, Nur, Obryte, Ostrowia, Pniewo, Postoliska, Rosochate, Sadoleś, Somowo, Wyszków, Zambski, Zaręby Kościelne, Zuzela.