Kościół został poświęcony 24 października 1906 przez proboszcza z Mokrego. Nowa świątynia zachowała stare wezwanie Matki Bożej Królowej Różańca Świętego. W środku umieszczono nowy ołtarz, ulokowany w prawej części poprzecznej nawy. W kolejnych latach wyposażenie wzbogaciło się figury św. Jana Nepomucena oraz Matki Bożej z Lourdes, ustawionej w prezbiterium.
W 1908 po utworzeniu samodzielnej łaziskiej parafii świątynia stała się kościołem parafialnym.
W 1910 obiekt został zelektryfikowany (koszty opłacili parafianie) oraz ubezpieczony. W dwa lata później dokonano pierwszego remontu, który polegał głównie na pracach malarskich. W 1928 zregenerowano kościelne organy.
Ponieważ ludność Łazisk Górnych gwałtownie się rozrosła (od 2600 mieszkańców w 1907 do 6000 w 1936), konieczne było kolejne powiększenie świątyni. W kwietniu 1936 zgody udzieliła kuria z Katowic, a 18 maja odpowiedni urząd państwowy.