W latach 1961–1962 w okresie kryzysu berlińskiego był głównodowodzącym wojskami radzieckimi w NRD.
Od roku 1962 zajmował stanowisko generalnego inspektora grupy inspektorów w Ministerstwie Obrony ZSRRRyszard Sławecki, Manewr, który ocalił Kraków, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1976..
Jest autorem obszernych wspomnień z okresu służby wojskowej – Czterdziesty piąty (Warszawa 1968) oraz Notatki dowódcy frontu (Warszawa 1981).
Zmarł 21 maja 1973 w Moskwie i został pochowany pod Murem Kremlowskim na Placu Czerwonym. W jego pogrzebie uczestniczyła delegacja Wojska Polskiego z wiceministrem obrony narodowej – zastępcą ministra ds. ogólnych gen. Józefem Urbanowiczem na czele.
Na początku lat 90. utracił tytuł honorowego obywatela Krakowa.
Udział w działaniach wojennych na terenie Polski
18 stycznia 1945 wojska 1 Frontu Ukraińskiego pod dowództwem marsz. Iwana Koniewa zdobyły większą część Krakowa, następnie uprzemysłowiony obszar Górnego Śląska w zasadzie bez strat. Ofensywa wojsk radzieckich, polegała na okrążeniu wojsk niemieckich w taki sposób, iż pozostawiono im wąską gardziel, którą mogli ewakuować się w kierunku na Żory, Wodzisław Śląski, Racibórz oraz Opawę.