thumb|Grób Stefana Śledzińskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Stefan Śledziński-Lidzki, ps. „Lidzki”, „Orzechowski” (ur. w Żytomierzu, zm. 19 czerwca 1986 w Warszawie) – polski muzykolog i pedagog, encyklopedysta, działacz niepodległościowy i społeczny, major kapelmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Teodora i Heleny z domu Rojek, urodzony 8 sierpnia 1897 roku w Żytomierzu. Ukończył 7 klas gimnazjum w Warszawie. Od 1911 należał do skautingu, a od 1913 do Polskich Drużyn Strzeleckich. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Legionów Polskich, używając pseudonimu „Lidzki”. Służył w 5. pułku piechoty w składzie I Brygady. 21 maja 1915 został ranny w bitwie pod Konarami. W maju 1916 został odkomenderowany do Polskiej Organizacji Wojskowej, w której – po ciężkiej chorobie płuc – pracował w Warszawie, Kozienicach i Radomiu. Za postawę wykazaną w czasie walk, podczas których m.in. odznaczył się „spokojem i zimną krwią w najkrytyczniejszych momentach akcji bojowej”, 17 maja 1922 otrzymał order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy.